Ga naar hoofdinhoud

Bi-temporaliteit

Bi-temporaliteit is het principe dat gegevens langs meer dan één tijdas worden vastgelegd. De twee belangrijkste assen zijn de geldigheidstijd (wanneer iets in de werkelijkheid het geval was) en de systeemtijd (wanneer het register dat wist). Met beide assen kan een register niet alleen zeggen wat nu geldt, maar ook wat het op een eerder moment over een eerder moment wist.

bi-temporele tabellen als voorbeeld

Betekenis voor de handreiking

Voor de handreiking is dit een fundament. Een register dat verantwoording wil afleggen, moet kunnen reconstrueren op basis van welke kennis een besluit is genomen, ook als die kennis later onjuist bleek. En het moet fouten met terugwerkende kracht kunnen herstellen zonder te wissen wat het eerder beweerde. Bi-temporaliteit maakt dat mogelijk: een correctie voegt toe en overschrijft niet. Het denken in tijdassen keert overal terug: gevolgen dragen een systeemtijd én de tijdstippen uit de werkelijkheid waarover ze gaan en gepersisteerde views hebben weer hun eigen systeemtijd. Bi-temporaliteit sluit daarbij andere assen niet uit; het besef dat er meerdere assen zijn, is de kern.

Referenties​